Бигӯ: «Ҳамоно барои ман ибодат кардани ононе, ки шумо ба ҷуз Худо мепарастед, манъ карда шудааст». Бигӯ: «Орзуҳои шуморо пайравӣ намекунам – ба дурустӣ ки он гоҳ аз роҳёфтагон набошам».. read more…

Пас, чун намозро тамом кардед, Худоро истода ва нишаста ва бар паҳлӯи хеш ёд кунед. Ва чун оромидед, намозро барпо кунед.(Яне: ба тариқи амн) Ба дурустӣ ки намоз бар мӯъминон. read more…

Эй мӯъминон, чун дар рӯзи ҷумъа азон барои намоз дода шавад, пас, ба сӯи ёд кардани Худо саъй кунед ва хариду фурӯшро бигузоред; агар медонед, ин барои шумо беҳтар аст.. read more…

Пас, бар он чи мегӯянд, сабр кун ва пеш аз баромадани офтоб ва пеш аз фурӯ рафтани он Парвардигори худро, ҳамроҳ бо ситоиш, ба покӣ ёд кун. (Қоф-39)Ва дар баъзе. read more…

Ҳар яке аз зани зинокунанда ва марди занокунандаро сад дурра бизанед. Ва агар ба Худо ва рӯзи охир имон овардаед, дар ҷорӣ кардани шаръи Худо бояд ки шуморо бар онҳо. read more…

Ҳамоно Парвардигори шумо Худое аст, ки осмонҳову заминро дар шаш рӯз офарид, сипас бар Арш мустақар шуд; корро тадбир мекунад; ҳеҷ шафоаткунандае нест, магар баъди дастурии Вай. Ин аст Худо. read more…

Мӯъминон бояд ки кофиронро ба ҷои аҳли имон дӯст нагиранд. Ва ҳар ки чунин кунад, пас дар чизе аз (они) Худо нест,(Яъне: дар аҳди Худо нест) магар ин ки ба. read more…